|
Eynesil'in bilinen tarihi Isa'dan önce 1500 yillarina kadar dayanmaktadir. Bu dönemde Büyük Hitit Imparatorlugu egemenliginde olan Eynesil, 300 yil kadar bu imparatorlugun yönetiminde kaldiktan sonra I.Ö. 1200 yillarinda Phrygia Konfederasyonu emrine girmistir Yunanlilarin yöreye gelisleri I.Ö. 756 yilina kadar dayanmaktadir. Yunanlilar dan sonra I.Ö. 670 yilinda yöre Miletoslularla tanismistir. Miletoslular Eynesil'in de içinde yer aldigi Karadeniz kiyilarinda 90 civarinda ticaret kolonisi kurmustur. Eynesil'de ki metruk ve büyük bir bölümü yikilmis olan kalenin de, (Görele Kalesi) ilk olarak bu dönemde insa edildigi saniliyor. I.Ö 520 yilinda, Eynesil Pontos Satrapligi içinde bulunmustur. Bu dönemde Pers Imparatorlugu'nun 19. Eyaleti olan Pontos Satrapligi, 200 yil kadar sonra Kapodokya Kraligi egemenligine girmistir. Ancak Pontos satrapliginda çikan karisikliklar bitmek bilmemis, I.Ö.298 yilinda Büyük Pontos Kralligi kurulmustur. Bu devlet I.Ö.91 yilinda Anadolu'daki en güçlü krallik haline gelmistir. Bu durum,Romalilar'in Pontos ülkesine saldirmasina kadar sürmüs, ne yazikki, Romalilar'in saldirilari sonucu, I.Ö.63 yilinda Pontos Kralligi ortadan kalkmistir. Pontos'un yikilmasi ile yöre Roma'ya bagli Galatia egemenligi altina girmistir. Eynesil ve tüm Dogu Karadeniz sahillerinin Roma Imparatorlugu egemenligi altindaki dönemi I.S. 395 yilinda Roma Imparatorlugu'nun ikiye ayrilmasi ile sona ermis gibi görünse de, Dogu Roma Imparatorlugu'nun ilçedeki egemenligi 1204 yilina kadar devam etmistir.
1204 yilinda Eynesil, Megalon Kommenon Imparatorlugu egemenligine girdi. Diger adiyla Trabzon imparatorlugu olarak bilinen bu devlet, Ekim 1461'de yöreye Osmanlilarin gelisiyle son buldu. Ekim 1461 tarihinde, Trabzon'un Osmanli Imparatorlugu tarafindan alinmasindan iki ay kadar sonra Aralik 1461 tarihinde Eynesil de Osmanli Imparatorlugu egemenligine girmistir. Yöreye ilk gelen Türk boyu olan Çepnilerdir. Ä°lçenin Tarihçesi :
GÄ°RESUN-Eynesil Ä°lçesi Görele Ä°lçesine baÄŸlı bir bucak iken 1960 yılında Bakanlar Kurulunun 1960 / 7033 sayılı kararı ile Giresun’a baÄŸlı bir Ä°lçe olarak kurulmuÅŸtur. KuruluÅŸu yakın tarihte olduÄŸundan Görele Ä°lçesinin ve Giresun’un tarihi durumundan ayrı olarak düÅŸünmek mümkün deÄŸildir.
Ä°lçemizin adını nereden aldığı kesin bir yazılı kaynakla belirlenmemiÅŸtir. Eynesil adını Türklerin bölgeye yerleÅŸmesiyle aldığı sanılmaktadır. Eynesil Ä°sminin Ä°yinesil’den deÄŸiÅŸimle Eynesile dönüÅŸtüÄŸü, Ä°nesi Beyden kaynaklandığı yolunda rivayetler vardır.
XVI. yüzyılın sonlarında yaÅŸamış olan Osmanlı CoÄŸrafyacılarından Mehmet AÅIK eserinde, Trabzon ve Giresun arasındaki bölgede Türk halkından mühim bir kısmının Çepnilerden meydana geldiÄŸini ve bölgenin batı ile güney tarafındaki daÄŸların Çepni daÄŸları adını taşıdığını yazmaktadır.
Yine Yavuz Selim devrine ait Trabzon tahrir defteri, Giresun bölgesindeki halkın ezici çoÄŸunluÄŸunun Türk olduÄŸunu pek açık bir ÅŸekilde göstermektedir. 1515 yılında yazılmış bulunan bu deftere göre, Ordu - Giresun, Giresun - Torul, Görele - Eynesil arasındaki yörede çok yoÄŸun bir Türk nüfusu görülmekte ve burası Vilayet-i Çepni adını taşımaktadır. Çepnilerin diÄŸer Türk oymakları ile birlikte Trabzon - Torul ve Vakfıkebir arasındaki sahada kalabalık bir ÅŸekilde yaÅŸadıkları görülmektedir. XVI. yüzyılda Ordu - Trabzon arasındaki bölge, Türk çoÄŸunluÄŸu tarafından iskan edilmiÅŸ olup, hepside yerleÅŸik hayat sürdürmektedir.
Ä°lçemiz 1960 yılında Görele Ä°lçesinden ayrılarak müstakil ilçe olmuÅŸtur. Ä°lçemize baÄŸlı 11 köy ve 1 adet belde vardır.
2.Ä°lçenin CoÄŸrafi Yapısı :
Giresun ilinin 15 ilçesinden biri olan Eynesil, Kuzey kıyı ÅŸeridinde ilin en doÄŸu ucunda Trabzon’a sınır, 46 Km2’lik yüz ölçüme sahip bir ilçedir. Önemli sayılacak daÄŸları, ovaları ve akarsuları mevcut deÄŸildir. Ä°klim tipik Karadeniz ikliminin bütün özelliklerini taşımaktadır. Her mevsim yağış almakta olup, yazlar serin, kışlar ılık geçmektedir. Bol yağış almasının sonucu olarak ta geniÅŸ bir bitki örtüsüne sahip oluÅŸudur.
Ä°lçemizde akarsu olarak Topallı ve Dizgine dereleri mevcuttur. Ancak göl yoktur. Arazi yapısının daÄŸlık olması ulaşımı ve sosyal geliÅŸmeyi önleyici bir unsur olarak çıkmaktadır. Öte yandan denizde liman ve balıkçı barınağı gibi yapma sığınaklar olmadığı gibi doÄŸal sığınak da yoktur.
Halkın geçim kaynağı büyük ölçüde tarıma dayalı olup, fındık ve çay en önemli ürünlerdir. Geçim kaynağı olarak balıkçılıkta önemli bir yer tutar. Toprakların dar ve nüfus yoÄŸunluÄŸunun fazla olması nedeniyle büyük kentlere göç olayı yaÅŸanmaktadır. Tarım aile iÅŸletmeciliÄŸi ÅŸeklindedir. Her aile fındık, çay ve az da olsa sebzecilik yapabilmektedir.Ayrıca yeni ürün olarak 1993!den buyana kivi meymesi yetiÅŸtirilmektedir.
|
|
|
